heh, nie , nie do Nibylandii:) do Stolicy... Do Warszawy... Wyjeżdżam na kilka dni na XXXVII Rajd HArcerski Arsenał - organizowany w rocznicę Akcji Pod Arsenałem - odbicia Rudego z konwoju niemieckiego. Tyle chciałabym o tym napisać, ale napiszę po powrocie i podzielę się emocjami. Stolica... Jeszcze przez chwilę kierowców, po raz kolejny stanie się dla nas - harcerzy miastem okupionym powstańczą krwią, gdzie każdy dom, każda ulica woła do nas z pzreszłości. Czuwaj! Wracam do Was w poniedziałek :*

Mam na imię Małgorzata i właśnie zostałam wiedźmą. O tak, własnie tak, bo niby dlaczego nie? Taki miałam kaprys - zostac wiedźmą. Ot co. Inni moga sobie być lekarzami dziecko w samochodzie, dobrymi ludźmi, złymi ludźmi, moga słuchać hip hopu i nosić za duze spodnie. Ja postanowiłam zająć się fachem, który zdaje się być zapomniany po wsze czasy. Bo któżby teraz ośmielił obarczyć winą za jakieś nieszczęście - czary... Przecież to nawet kierując jakoś tak nie brzmi. A jednak. Proszę Państwa wbrew wszelkim prawom logiki, fizyki i innym. I nawet nieźle mi się jak do tej pory powodzi. Chciałam tez wszem i wobec oświadczyć, ze tak owszem znałam się z Piłatem. I co z tego, czy to aż tak dziwne dzieci w samochodzie? Dawniej groziłby mi stos, pzreśladowanie, czy jeszcze inny tragiczny los, a tak jestem jedynym (z tego co mi wiadomo) okazem na świecie. I dobrze.


Wiosna zawitała na dobre. Taak dobre to słoneczko i te lody (rozbestwiłam sie trochę za bardzo), dobry uśmiech i ciepełko, i to ze spódniczkę kierowcą bede mogła bezkarnie nosić i balerniki bez obawy przed odmrożeniem stópek.

"More than words"... )

Gdzie jesteś, gdy Cię nie ma? Czy szybujesz gdzieś w przestworzach zwiedzając kraje, które zawsze chciałeś zwiedzić? Czy łapiesz wiatr w skrzydła anielskie, czy stoisz na szczycie góry, a może przechadzasz się brzegiem morza nad którym słońce wiecznie zachodzi.

Może obserwujesz świat z góry i pomagasz potrzebującym. A może obrazki malujesz i  wybierasz właśnie pierzastą chmurę w której urządzisz mieszkanie. Może wyglądasz jak gwiazda filmowa, lub jak właśnie ty w najlepszych latach swojego życia… Może zmieniłeś się w małego chłopca i biegasz z kijem za ogrodową małpą . A może stoisz tuż za moimi plecami? Obracam się złudnie, ale nie widzę ani kawałka Ciebie, choć przecież ciągle jesteś w tym kaktusie, którego tak nie lubiłam, a który został bo przypominał ciebie. Jesteś obrazkiem ciągle w tej łyżce, która złośliwie nazywałam łopatką, a ty mieszałeś nią herbatę. Jesteś w tych brzydkich skórzanych butach, których nikt już nie pastuje. Jesteś i w płocie, i w zupie, i w lustrze, bo nos mam przecież po tobie. A gdzie jesteś, gdy Cię nie ma? Gdy nie słyszę twojego głosu? Gdy nie krzyczysz, nie śpiewasz, nie radzisz, kiedy nie potrącasz ręką dzbanka, który stał zawsze nie na swoim miejscu. Mzoe zapomniałeś już o mnie i śmiejesz się z góry zalotnie, bo takie głupie obrazki są nasze ziemskie miłości… Obracam się jednak raz jeszcze.

Wpatruję się w to znane miejsce
I uparcie powtarzam … Jesteś.

są takie dni, kiedy nie umie się mówić o tym co się dzieje... kiedy wszystko tkwi w głowie, gdzies głęboko, w sferze niedostępnej, zakamuflowanej. cierpienie? ból? jak szybko można sobie z tym poradzić? chyba tak szybko, jak tylko dopuści się do siebie świadomość, jak bardzo ceni się samego siebie i jak bardzo cenią nas wartościowi i ważni dla nas ludzie;) boli. boleć musi... ból nie jest zły. ból uczy pokory i rozsądku. po każdej burzy, po każdym sztormie przychodzi chwila wytchnienia, kiedy niebo sie przejaśnia, a powietrze jest nieskazitelnie czyste. wtedy można wyjrzeć poza barierę, poza mur, który miał być osłoną od zła, a tak naprawde zamykał całe zło z nami tam w srodku. mur runął. teraz można realizowac marzenia, usmiechac się szerzej, oddychac głębiej, kochać mocniej, obdarzać przyjaźnią tych którzy na to zasługują. teraz jest czas na spontaniczność, na herbatę, na taniec na łące, na spacer, choćby ten milczący. teraz można marzyć o zbudowaniu Domu z tarasem. teraz jest tak dobrze.
"kocham ludzi - podaj dalej"
dla Kasi..:*

Obrazki